Η σημερινή ημέρα, η 6η Μαρτίου 2026, δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο· είναι η μέρα που η δική σας φωνή, διαμεσολαβητές μας. γίνεται η ασπίδα για κάθε παιδί που νιώθει φόβο ή μοναξιά.
Η 6η Μαρτίου μας θυμίζει πως η σιωπή δεν είναι χρυσός όταν κρύβει τον πόνο, αλλά είναι ο τοίχος που πρέπει να γκρεμίσουμε. Σήμερα, στο Γυμνάσιο Τυλίσου, αποδείξαμε πως η ενσυναίσθηση είναι μια γλώσσα που όλοι μπορούμε να "μιλήσουμε" — είτε με τα χέρια μας στη νοηματική, είτε με τους στίχους ενός τραγουδιού, είτε με το θάρρος να γίνουμε ο "καθρέπτης" του διπλανού μας.
Η συμμετοχή μας στο Πανελλήνιο Δίκτυο Σχολικής Διαμεσολάβησης (του εργαστηρίου ΜΕΚΘΕΜΕ του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας) μας δίνει μια μοναδική δύναμη: μας θυμίζει ότι δεν είμαστε μια απομονωμένη σχολική μονάδα, αλλά κρίκοι μιας μεγάλης αλυσίδας που απλώνεται σε όλη την Ελλάδα. Όταν στις 10:55 σπάσαμε τα μπαλόνια μας, ο ήχος δεν ήταν απλώς ένας κρότος· ήταν η υπόσχεση χιλιάδων μαθητών ότι από εδώ και πέρα, θα ακουγόμαστε.
Συγχαρητήρια στην Ομάδα Διαμεσολάβησης 2025-2026 που με τις μάσκες, τα τραγούδια και τη δράση της, έκανε το σχολείο μας έναν χώρο όπου ο φόβος δίνει τη θέση του στη φιλία και τον σεβασμό. Πολλά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στη φιλόλογο ειδικής αγωγής κα Νίκη Σταυρακάκη για την ουσιαστική συμβολή της στη διεξαγωγή και επιτυχία της δράσης της Ομάδας Διαμεσολάβησης.
Η διαμεσολάβηση όμως δεν τελειώνει σήμερα με το σπάσιμο των μπαλονιών. Είναι η καθημερινή σας στάση στους διαδρόμους, στην αυλή και στις τάξεις.
Εσείς παιδιά, οι διαμεσολαβητές του σχολείου μας, είστε οι ειρηνοποιοί του μέλλοντος! Μην το ξεχνάτε αυτό!
